Η προσευχή είναι πνευματική εργασία. Αρκεί μόνο η πίστη και η καλή διάθεσή μας για να προσευχηθούμε; Πώς, όμως, θ’ αυξηθεί η διάθεση, πώς θα διώξουμε την ακηδία, που είναι ένα μεγάλο εμπόδιο, ώστε να αγαπήσουμε περισσότερο την προσευχή; Κι όσον αφορά την οικογένεια, πώς πρέπει να γίνεται;
Η ωραιότερη γλώσσα είναι η γλώσσα της προσευχής και ταιριάζει σε όλους. Πού πρέπει να προσευχόμαστε; Χρειαζόμαστε ιδιαίτερο χώρο, αφού ο Θεός είναι πανταχού παρόν και σε τι εξυπηρετεί ο ναός, όπου εκκλησιαζόμαστε;
Τι δυνατότητες δίνει στον άνθρωπο η προσευχή; Πότε να προσευχόμαστε και τι ακριβώς σημαίνει το «αδιαλλείπτως προσεύχεσθαι» του απ. Παύλου, στην σημερινή εποχή της ταχύτητας; Μπορεί να μας βοηθήσει το προσευχητάρι μας;
Στις ανθρώπινες σχέσεις η ποιότητα παίζει σημαντικό ρόλο. Ισχύει κάτι τέτοιο και στα πνευματικά θέματα και μάλιστα στο θέμα της προσευχής; Τι μας συμφέρει, μικρή προσευχή και πολλή ποιότητα ή μεγάλη προσευχή και λίγη ποιότητα;
Χρειάζεται πολλή προσπάθεια για να νιώθουμε την προσευχή τόσο απαραίτητη, όσο και την αναπνοή μας. Μπορούμε να το κάνουμε; Μήπως δεν εφαρμόζεται σήμερα;
Οι πρώτοι μάρτυρες του Χριστού ήταν τα δεκατέσσερις χιλιάδες νήπια που εσφάγησαν από τον Ηρώδη, καθώς νόμιζε έτσι ότι θα σκότωνε και το Χριστό, για να απαλλαγεί από έναν πιθανό διεκδικητή του θρόνου του.
Ποια είναι τα Μυστήρια της Εκκλησίας μας, πόσα είναι και γιατί λέγονται έτσι; Πώς μας βοηθούν να φτάσουμε στο στόχο της ζωής μας, που είναι η θέωση και η σωτηρία της ψυχής μας;
Τι πρέπει να προσέξουμε την ώρα της προσευχής; Συνειδητοποιούμε ότι επικοινωνούμε με το Θεό ή βγαίνουν από μέσα μας «ξύλινα λόγια» χωρίς να μας αγγίζουν; Τι γίνεται όταν δεν καταλαβαίνουμε τι διαβάζουμε στις καθιερωμένες προσευχές;
Φτάνουν μόνο η καθαρή ζωή και η ταπείνωση για να γίνει ευπρόσδεκτη η προσευχή μας από το Θεό; Τι είδους ποιότητα έχει η επικοινωνία μας αυτή; Τι ακόμη χρειάζεται;
