Διηγεῖται τό «Γεροντικό» γιά τήν ὥρα τοῦ θανάτου ἑνός Ἁγίου. Ἐνῶ οἱ Πατέρες κάθονταν ὁλόγυρά του, τό πρόσωπο του ἔλαμψε σάν ἥλιος. Καί τότε λέει σέ αὐτούς: «Νά, ἦρθε ὁ ἅγιος Ἀντώνιος». Καί μετά ἀπό λίγο λέει πάλι: «Νά, ἤρθαν οἱ Προφῆτες». Κι ἔπειτα: «Νά, ἤρθαν καί οἱ Ἀπόστολοι». Καί τό πρόσωπό του γέμισε λαμπρότητα.

Πλεονεξία εἶναι νά μήν ἀρκεῖται κανείς σέ ὅ,τι ἔχει, ἀλλά νά ἐπιθυμεῖ περισσότερα ἀπό ὅσα κατέχει. Βρίσκεται στή ρίζα τῆς κάθε ἁμαρτίας πού διαπράττουμε. Γιά τή σοβαρότητα αὐτοῦ τοῦ πάθους, ὁ Κύριος μᾶς προειδοποιεῖ: «Φυλάσσεσθε ἀπό πάσης πλεονεξίας» (Λουκ. ιβ΄ 15). Σέ ἄλλο σημείο ὁ Ἀπόστολος περιλαμβάνει τήν πλεονεξία στά ἁμαρτήματα πού ἀποκλείουν τόν ἄνθρωπο

Πολλοί εἶναι οἱ πειρασμοί καί οἱ παγίδες πού μᾶς στήνει ὁ πονηρός. Πολλά εἶναι καί τά ὅπλα πού μᾶς παρέδωσαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, γιά νά πολεμήσουμε τά πάθη μας καί νά ἑλκύσουμε τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά μήν ἁμαρτάνουμε. Ἡ αὐτομεμψία εἶναι ἕνα ἀπό αὐτά. Αὐτομεμψία εἶναι νά ἐνοχοποιοῦμε τόν ἑαυτό μας καί νά

Ἡ ἐποχή μας χαρακτηρίζεται ὡς ἡ ἐποχή τῶν εἰκόνων, τῆς διαφήμισης καί τῆς προβολῆς. Ὁ ἄνθρωπος δίνει μεγάλη σημασία στήν ἐξωτερική του ἐμφάνιση. Νιώθει ἔντονη τήν ἀνάγκη γιά καταξίωση. Ὁ καθένας στόν χῶρο πού βρίσκεται, στήν οἰκογένεια, στούς φίλους, στήν ἐργασία, προσπαθεῖ νά προβάλει τόν ἑαυτό του, νά δείχνει ἐπιτυχημένος. Κυριαρχεῖ «τό φαίνεσθαι» ἔναντι «τοῦ