Πώς θα φύγει το άγχος που νιώθουμε όταν πάμε για εξομολόγηση; Τις αμαρτίες που ήδη έχουμε εξομολογηθεί, πρέπει να τις ξαναπούμε; Μας βοηθά να σκεφτόμαστε τα αμαρτήματά μας; 

Το Μυστήριο της εξομολόγησης έχει να κάνει με πρόσωπα και για να λάβουμε συγχώρηση πρέπει να τα πούμε σε κάποιον κι αυτός ο κάποιος είναι ο πνευματικός. Όσο κι αν ντρεπόμαστε, αυτό θα γίνει το μέσο της σωτηρίας μας.

Κατά τη διάρκεια της εξομολόγησης είμαστε όρθιοι ή γονατιστοί; Καθόμαστε; Κουβεντιάζουμε, τι ακριβώς κάνουμε;

Στην εξομολόγηση «καταδίδουμε» τον εαυτό μας, για να αφήσουμε τις αμαρτίες μας στα πόδια του Εσταυρωμένου. Στη συνέχεια, πώς θα τα πούμε; Θα προβούμε σε λεπτομέρειες περιστατικών ή τα λέμε γενικά; 

Φτάσαμε έξω από το εξομολογητάριο και περιμένουμε τη σειρά μας. Και όταν μπαίνουμε μέσα τι κάνουμε; Πώς πρέπει να φερόμαστε; Πότε θα καθίσουμε για να πούμε ό,τι έχουμε;

Πόσο συχνά πρέπει να εξομολογούμαστε; Φτάνει δυο-τρεις φορές το χρόνο ή μας χρειάζεται συχνότερα; Κάθε φορά που θα κοινωνήσουμε είναι απαραίτητο να εξομολογούμαστε πρώτα;

Έχουμε διαλέξει τον πνευματικό και θα πάμε για πρώτη φορά για εξομολόγηση. Και τώρα τι κάνουμε; Μήπως αρκεί μόνο το ότι έχουμε μετανοήσει; Υπάρχουν κατηγορίες αμαρτιών; 

Αφήνουμε την εξομολόγηση για αργότερα ή και για τα… γεράματά μας. Είναι σωστή αυτή η κίνηση ή όχι; Τι είδους μετάνοια νιώθουμε; 

Είναι όντως απόρρητο το Μυστήριο της Εξομολογήσεως; Και το απόρρητο ισχύει μόνο για τον πνευματικό ή και για τον εξομολογούμενο;